| oRaINo님의 프로필>>>R@iN.....Is..... C0mI...사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
>>>R@iN.....Is..... C0mInG<<<^^ สักวัน....ฉันต้องได้ดี!!! ^^ 9월 15일 นักบอล....หรือนักแฮนบอลได้เวลาของสาวชาวบัญชี
ที่ต้องโชว์พลัง
และลีลาของหญิงผู้เข้มแข็ง
อิอิอิอิ
ด็วยการรร
แข่งขันฟุตบอล
ธรรมศาสตร์กะจุฬา
เรื่องมันมีอยู่ว่า
เมื่อวานไปมหาลัย
ไปเรียนAC แต่เช้าเลย
แล้วเรียนไปเรียนมา
กิ๊กก็บอกว่าไปแข่งบอลด้วย
เราก็แบบว่า
ไปๆๆไปเชียร์
แต่แข่งไม่ได้
ไม่ได้เอาไรมาเลย
กิ๊กบอว่า ไม่ต้อง
ป๋ยเตรียมมาหมดแล้ว
เอ๋า
ถูกมัดมือชกซะงั้น
แต่ไม่เป็นไร เล่นก็เล่น
นั่งคิดไปคิดมา
จะเล่นไงว๊า
ทั้งชีวิต ไม่เคยจะได้เล่นจริงจัง
ขำๆๆยังนานๆๆที
กติกาก็ไม่เคยรู้เล๊ยยยย
แต่สู้โว้ยยยยยยยยย
(ด้วยเกียรติของชาวมธ. และโต๊ะจ.จาน)
ก็แบบว่า คนมันไม่มีอ่ะน่ะ
เราก็ต้องทำ
เรื่องยังไม่จบ
แต่มันเริ่มเข้มข้นขึ้นตะหาก
เมื่อถึงเวลาที่จะต้องโชว์ให้จุฬาเห็น
ฝีมือของชาวบัญชี มธ.
.....................
ด้วยการร
ไปถึงจุฬา สายไปสามสิบนาที
อิอิ ซะงั้นอ่ะน่ะ
ก็ฝ้ายมันนึกว่าเค้านัดห้าโฒงเย็น ที่ไหนได้นัดสี่โมง
แต่ดีที่เราไปถึงตอนสี่โมงครึ่งอ่ะน่ะ
ไปถึง เจอฝั่งจุฬา
ซ้อมๆๆๆ
เสื้อมาเป็นทีมเดียวกันเชียวว
แต่เราน่ะ พอไปถึง
หมิงก็ขำตัวเอง ซะดังลั่นสนาน
จนฝ้ายต้องแบบว่า ไม่ใช่มธ.!!!!
พอเราเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็น่ะ
นักบอลมืออาชีพ ก็ต้องวอมก่อนลงสนาม
แต่เราไม่ใช่!!!
เรามันยิ่งกว่ามืออาชีพ วอมไม่ต้อง
ถ่ายรูปก่อนดีกว่า อ่ะน่ะ
เฮ้อออออออออออ
แต่ก่อนลงก็ได้ซ้อมๆๆกันนิดนึงนั้นแหละ
แต่น่ะ เราไม่มั่นใจตัวเองเล๊ยย
แบบว่าอายสารรูป
เสื้อก็ตัวใหญ่ไปถึงต้นขา จะถึงเข่าอยู่แล้ว
แล้วแบบว่า รองเท้าก็ไม่มี
ต้องไปขอของนนท์มาใส่
แล้วเท้านนท์ คิดดูดิ
ใส่ไปน่ะ
ยิ่งกว่าคำว่าเหลืออออ
ก็มันดันเหลือทั้งหน้าทั้งหลังขนาดนั้น
มัดจนแน่ ไม่ให้พลาดๆๆ
เดี๊ยเตะไปรองเท้าหลุดอายเค้าตายย
แต่แบบว่า มันใญ่เกินไปอ่ะน่ะ
กะไรไม่ถูกเลย
เท้ายังไม่ทันได้สัมผัสบอล บอลเด้งไปก่อนแล้ว
ก็แน่สิ ก็รองเท้ามันยาวล้ำหน้าไปโดนบอลแล้วน่ะซี๊
แบบว่าพอกองเชียร์มธ.เริ่มมาเยอะขึ้น
เริ่มรับไม่ได้กับสารรูป
พี่ๆๆ เลยเอารองเท้ามาเปลี่ยนให้
โอโห.....
ยังกะนักบอลมืออาชีพ
เล่นให้ใส่รองเท้าสตาท
โอว้ๆๆๆ
เสื้อผ้าพร้อม รองเท้าพร้อม
แต่คนดันไม่พร้อม
เล่นเป็นที่ไหน
ปี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอาหละ
เริ่มแล้ว
ครึ่งแรก
ลงไปหก อีกหนึ่งเป็นโกล
แต่เรามีแปดคน
แน่นอน
คนที่ต้องเป็นตัวเปลี่ยน จะเป็นใครได้
ก็เราน่ะสิ
ก็เล่นไม่เป็นอยู่คนเดียวนี่นา
แรกๆๆก็ดีแหละ
เพราะเล่นไม่เป็นใครจะกล้า
กลัวทำเค้าเสีย
แต่น่ะ
เล่นไปสักพัก
เบิร์ดเริ่มเหนื่อย
เอาแหละว๊า
ตาเราแล้วๆๆๆๆๆๆ
ตื่นเต้นน่ะ กลัวทำเสีย
เสียวแทบแย่
แต่ครึ่งแรก ลงไปได้ไม่กี่นาที วิ่งๆๆไปวิ่งมา ไม่ทันได้แตะลูกเลยมั๊ง
พอได้แตะครั้งนึกก็ล้มไม่เป็นทา
ตูดกระแทกพื้นไปเต็มๆๆ
เฮ้อ ดีน่ะ ตูดหน้า เลยไม่เจ็บ
และแล้ว เวลาครึ่งแรกก็หมด
ครึ่งหลัง ปุ๋ยเจ็บลงไม่ได้
เราก็เลยต้องลงไปด้วย
แต่ช่วงหลังเริ่มฮึกดแล้ว
เนื่องจากกิ๊กติวให้ว่า
ถ้าจุฬาได้ลูก ให้เข้าไปแย่งเลย
ไม่ต้องรอให้เค้าเตะ
เราก็อื้มๆๆได้ๆๆๆ
แต่น่ะ ฟังมันก็ง่าย ทำอ่ะยากก
เพราะพอรึ่งหลัง
จุฬาก็เริ่มมเอาจริง
เราก็เริ่มเอาจริง
จุฬาก็แตะแรงๆๆมาใส่เรา
แหมๆๆๆๆๆๆๆ
สัญชาตญาณมนุษย์
อะไรเด้งมา ก็เอามือกันไว้ทั้งนั้นแหละ
เป็นไงหละ
ปี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฟาววซะงั้น
ดันแฮนบอลซะได้
เฮ้อออ
คราวหลังต้องศึกษากติกาซะหน่อยแล้ว
เล่นไปเล่นมา
ลูก็เด้งมาโดนมือเราเอง
ไม่ได้ตั้งใจเล๊ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ผิดที่เตี้ย ลูกบอลเลยเด้งมาถึง
แต่เอาหน่า
คะแนนเรายังไม่เสีย ก็ใช้ได้
หลังๆๆเริ่มฟิ๊ด
แตะบอลออกไปหลายรอบเหมือนกัน
แย่งลูกจากเค้าได้ดวย
อิอิอิอ
เยี่ยมจริงๆๆเลยเรา
ก๊ากๆๆ
(คิดไปเองคนเดียว)
แต่น่ะเราไม่ค่อยเก่ง เมื่อมีคนมาเยอะ ก็เลยต้องออกไปพักข้างสนาม
(อย่าเรียว่าพักเลย)
ให้คนเก่งมาเล่นแทนตะหากก
อิอิอิ
แต่ไม่เป็นไร
เอาใหม่ก็ได้
ปีหน้าขอแก้ตัว
จะเตรียมตัวมากกว่านี้
เอาเสื้อของตัวเอง
เอาร้องเท้าของตัวเองไปอ่ะน่ะ
เผื่อจะลงตัวกว่านี้
และที่สำคัญศึกษากติกาก่อน
แล้วก็เก็บมือๆๆๆไว้
ลูกมาอย่ากลัว!!!!!
และแล้ววันนี้ก็จบลง
ด้วยสกอ 0-0
แล้วเราก็บูมมธ. กะ บูมบัญชี
เป็นการอำลา บอลเฮฮา ของเรา
แล้วก็ไปกินสเต็ก เพื่อเพิ่มพลัง
ว๊าววว
วันนี้ก็จบลงอย่างมีความสุข
ปล. บอลมันสนุกอย่างนี้นี่เอง !!!
ฉันรักบัญชีธรรมศาสตร์ เพราะบัญชีธรรมศาสตร์ สอนให้ฉันรัก(เล่น)บอล!!!! 9월 1일 ลูกชิ้น....!!!ลูกชิ้น ลูกชิ้น ลูกชิ้น
ตอนปิดเทอมได้ยินคำนี้บ่อยๆๆ
เรียกว่าทุกวันนั้นแหละ
เนื่องจากต้องไปขายลูกชิ้นในตลาด
แบบว่าช่วยป้าขายอ่ะน่ะ
ตอนแรกไม่อยากไปอ่ะ
ตามจริงก้ไม่เชิงว่าไม่อยากไป
แต่อยากไปสิงคโปร์มากกว่า
อันนี้มันคงแน่
แต่เมื่อเราได้รับภาระกิจ(ขายลูกชิ้นช่วยป้า)
เราก็ยินดี
ไปถึงใต้(นครศรีธรรมราช)
แรกๆๆ ก็ยังไม่ได้ไปขายลูกชิ้นหรอก
แต่รอรับตังค์ที่ขายอยู่ที่บ้าน
นับๆๆแล้วเอาเข้าธนาคาร
แต่อยู่ไปอยู่ไป
ก็เริ่มไปช่วยขายตอนแระมาณ 7 โมงเช้า
กลับ 10 โมง
แต่พอป้าไม่ว่าง
เราผู้เป็นหลานที่พอจะไว้ใจได้
และพอจะทำอะไรเป็นประโยชน์บ้าง
ก็ได้รับหน้าที่ให้ไปขายลูกชิ้นที่ตลาด
ตอนนี้สิชีวิตเริ่มเข้มข้น
ต้องตื่นไปขายลูกชิ้นที่ตลาดตั้งแต่ตีสองครึ่ง ไปถึงตลาดก็ตีสาม
นั่งรถพ่วงข้าง(รถมอไซต์ที่พ่วงที่นั่งไว้ข้างๆๆ)
แล้วเราก็ขายๆๆๆ
แรกๆๆน่ะ จำราคาไม่ได้เลย
ก็แหม ยี้ห้อต่าง แต่ของคล้ายๆๆกัน ราคาก็ไม่ค่อยเท่ากัน
เราไม่รู้ทำให้ป้าขาดทุนไปบ้างอ่ะป่าว
แต่เอาหน่า เพื่อฝึกประสบการณ์
ทำไปเรื่อยๆๆๆ
หลังจากป้ากลับมา
เราก็เริ่มติดใจ
เลยอาสาว่า
ป้าไม่ต้องไปขาย เดี๊ยวเราไปขายให้แทน
(กลับกทม.เมื่อไร)
ป้าค่อยมาขายเองและกัน
อิอิอิ
(ก็แบบว่าป้าอ๊วนอ้วน นั่งนานๆก็เมื่อย กว่าคนทั่วไปอีก)
เราในเมื่ออ้วน แต่ไม่เท่าป้า
ก็ย่อมเมื่อยน้อยกว่า เป็นเด็กด้วย ไม่เมื่อนเท่าป้า
ก็เลยไปขายแทน
หนุกดีน่ะ
พอวันกลับ เฮ้อ แอบร้องไห้ด้วย
ไม่เชิงแอบหรอก เพราะคนเก็นเยอะเลย
แต่ก็ไม่บอกว่าร้องทำไม
มีแต่คนถาม
แต่เราก็ไม่บอก
ในนี้เราก็ไม่บอกหรอก
เขิลๆๆๆๆๆ
แต่ดีใจจังที่ได้ช่วยป้าขายลูกชิ้น
เหมือนได้ทำประโยชน์ได้บ้าง
ปิดเทอมตั้งเดือน
กลับมาอารมณ์ยังค้าง
ดูยังไม่ชินกะการมาเรียนเลย
หวังว่าการเรียนจะช่วยให้จิจใจเราดีขึ้นอ่ะน่ะ
ปล.เป็นห่วงน่ะค่ะ................ 7월 25일 อัพๆๆๆๆ อยากอัพๆๆๆ
แต่ไม่รู้จะอัพเรื่องไรดี
เฮ้อออออออออ
ปิดกีฬามหาลัยโลกเป็นเดือนเลย
ก็ดน่ะ
ได้พักอีกยาว 6월 21일 วันเกิดอีกปีที่มีความสุข^^อ่า.....ปีนี้ขึ้นเลขสองแล้วอ่ะ
แก่จริงเลยเรา
แต่วันเกิดปีนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี
แบบว่า
อิอิอิอิ..............ก็คนนั้นเล่นส่งข้อความมาให้ด้วยอ่ะดิ
แบบว่าส่งมาก็ดีใจจะแย่อยู่แล้ว
ยังส่งมาเป็นคนแรกอีก แบบว่า 00:01:09 น.อ่ะ
ก๊ากกกกกกกกกก
ไงก็ขอบคุณน๊า
แล้วเพื่อนๆก็ค่อยๆๆ ส่งมากันเรื่อยๆ
ไงก็ขอบคุณมากๆๆๆน่ะค๊าๆๆๆๆ
แต่ก็น่ะ มีแอบน้อยใจนิดหน่อย
เพื่นเรานี่สิ
ข้อความ HBD หายไปไหนหมดก็ไม่รู้
แบบว่าแง๊ๆๆๆๆๆๆ จำวันเกิดเราไม่ได้หรอเนี๊ยย
แต่ก็น่ะ
เข้าใจว่าเพื่อนๆๆยุ่ง + เงินหมด
แต่ไงก็ได้รับคำอวยพรจากเพื่อนก็ดีใจแล้ว
แต่ได้คำอวยพรจากพ่อแม่ และก็ป้าด้วย
แหะๆๆๆ ปีนี้แอบได้คำอวยพรเยอะเหมอนกันแฮะ
ดีใจจังเลยยยยยย
ส่วนของขวัญวันเกิดหรอ
ก็ถูกใจแหละ
โดยเฉพาะของพี่ฟ้า
ก็แหมม ซองมือถือที่แสนจะเน่าของเรา
เก่ามามายย
แต่พี่ก็ซื้อให้ใหม่ แบบว่า
ลายก็ชอบ สีก็ชอบ อิอิอิ
ส่วนของขวัญอื่นๆๆ
ถ้าอยากให้เราแบบนี้เราก็ชอบแบบนี้แหละ
เพราะที่อนๆๆ เลือก ก็คงคิดว่าเหมาะกะเราแล้ว
แหะๆๆ ขอบคุณคมากกน่ะค๊า
สุดท้าย ก็ >> HappY BirtHday <<ให้กับตัวเองด้วย
ขอให้ปีนี้มีแต่ความสุข
คิดอะไรก็สมปรารถนาทุกประการเลยย
รวยเงิน รวยทอง รวยเพื่อนดีๆ รวยความรู้ รวยสุขภพร่างกายที่แข็งแรง
อิอิอิ
สาธุ^^
6월 12일 ชีวิตปีสองเง้อ...............ง
ชีวิตปสอง
เริ่มต้นได้ไม่นาน
งานก็ท่วมหัว
แต่เนื้อหาที่เรียนท่วมหัวกว่า
เพิ่งรู้ว่าบัญชียากก็ตอนนี้แหละ
เดี๊ยวนี้ถ้าญาติๆๆถามว่าเรียนบัญชีเป็นไงบ้าง
บอกได้เต็มปากเลยว่า..........."ยาก"
แต่กน่ะ สู้ๆๆๆต่อไป
ช่วงนี้งานคนพบ.ก็เริ่มมีมากขึ้น
ระบายๆๆๆๆ ดีน่ะชอบอยู่
แต่ถ้าเริ่มๆๆคิดๆๆๆเนี่ยดิ
คิดไม่ออกเลยอ่ะ
แต่ก็อยากจะช่วยๆพี่ๆๆ เพื่อนๆคิดน่ะแยกมีความคิดสร้างสรรค์จัง
แต่ก็นึกไม่ออกสักทีอ่ะ เฮ้อออ
แต่ก็จะพยายามนั่นแหละ
แหะๆๆๆ
ปล.คิดถึงเพื่อนๆๆทุกคน ทำไมน๊าไม่ได้เจอกันสักทีอ่ะ
อยากเจอๆๆๆๆ
แต่ขอโทษทีที่นัดทีไรไม่ได้ไปเลย
เง้อ
พอถึงวันนั้น เราจะมาอัพอีกทีน๊า...............
หวัว่าคงรู้ว่าวันไหนน๊ะ อิอิ
^^ |
|||||||
쪽지 보내기
RSS 피드 구독
친구에게 소개하기
Live.com에 추가
온라인 인맥에 추가
알림 서비스 등록|
|
